Ben Kimim ?

Merak edenler için anlatayım,

Bundan yıllar önce bir ekim ayının 14 günü sabaha karşı amasya yeşil dere köyünde dünya ya gelmişim. Annemin dediğine göre ölü olarak dünyaya gelmişim ve sonradan canlanmışım. 7 yaşımda yeşildere ilk öğretim okuluna ağlaya ağlaya başladım. Okulumuz iki sınıftan oluşuyordu ama çoğu zaman tüm 1,2,3,4,5 sınıflar tek sınıfta ders görüyorduk aynı anda. ilkokul yılları içerisinde orta seviyede bir öğrenciydim. 1,2,3 ve 4 sınıfı bu okulda bitirdim. Okul dışında günlerim 4 sınıfa kadar para kazanmak adına ; salyangoz ( sümüklü böcek ) , kuşburnu , mehlep , tren yollarında demir kalıntıları ( yanlış anlaşılmasın tren yollarındaki amelelerin işe yaramadığını düşünüp attığı demir parçalarından bahsediyorum ) toplayarak köyümüze gelen bunların alıcılarına satıp para kazanmanın verdiği mutluluğu yaşamak beni çok mutlu ederdi. 4 sınıftan sonra o zamanların belkide şuan bile aynı gözle bakılan büyük, efsaneli kenti istanbula göç ettik. ilkokul hayatımın yeni adresi büyükşehir ilk öğretim okulu  oldu. ilk okulu burda tamamladım. ilk okulda özelliklede büyükşehir ilk öğretim okulunda derslerim çok iç açıçı değildi . Ders çalışmayı çok seven biriydim ama kapasitem sınırlıydı sanırım  7 sınıfı kurul kararıyla geçmiştim hatırlaya bildigim kadarıyla ( karnelerimi ileri bi zamanda sitemde yayınlamayı planlıyorum ). ilkokul hayatından sonra karşımıza lise çıka geldi. lise sınavında çok az puan aldığım için ilk önce büyükşehir 75 yıl cumhuriyet lisesine kayıt yaptırdım ama annemin israrları üzerine Avcılar Anadolu Teknik Lisesi Teknik Lise ve Endüstri Meselek Lisesi tesisat ve iklimlendirme bölümüne kayıt oldum. Bölüm hakkında en ufak bir bilgim yoktu kayıt olmaya gittigimizde diploma notuma ancak bu bölümde yer kalmıştı. lise 1 de, ilkokulda çalışıp sonuç alamıyordum ama lise 1 de çalışmalarım meyvesini verdi ve sınıf birinciliğiyle teknik liseye geçiş yaptım yeni bölümümde makine bölümü olmuştu. 2 yıl daha burda okudum ve bir seçenek geldi karşıma teknik lisenin son senesini okumayıp 3 sınıftan endüstri meslek lisesi mezunu olarak ayrılma hakkım vardı ve çok fazla düşünmeden ayrıldım. Tabiki bu hiç bişeyin sonu değil başlangıcıydı, mezun olduğum sene üniversite sınavına girdim ama pek parlak puan alamadım ama azimli ve üşengeç biri olmadığım için dersane eşliğinde sınava yeniden hazırlandım ve marmara üniversitesi otomotiv öğretmenliği 4 yıllık programına yerleşmeyi başardım. Üniversite yılları çok zor geçti özelliklede yolu. Üniversite istanbulun anadolu yakasındaydı ben ise avrupa yakasının anadolu tarafına göre en uzak noktasındaydım. Okul olduğu zamanlar sabah 5 kalkar 5:30 hava agarmadan ilk otobuse binerdim ve 4 araç değiştirerek okula ulaşırdım. Okul dönüşünde ise 2 defa otobuş 1 deniz otobusu, 2 kere metroya binerek akşam 7-8 gibi eve ulaşırdım. ( göztepeden  kadıköy otobusle geçerdim, kadıköyden  eminönüne deniz otobusuyle geçerdim, eminönünden zeytinburnuna metro ile gider daha sonrasında zeytinburnundan aktarma yaparak tekrardan metroyla yenibosnaya varıldım ordan ise beylikdüzüne otobusle geçerdim ) istanbul trafiği okumaktan bile daha zordu ama zaman akıp geçti, yolların uzaklığıyla,derslerin zorluğuyla üniversiteyede son verdik ve herşeyin bittiğini düşünmeye bile fırsat bulamadan askerlik çıka geldi karşımıza. Askerliği tescil edip iş hayatına atılmak istedim ama sonra düşündüm askerlik daima engel olarak çıkacaktı karşıma. Bu düşüncelerle askerliğe başvurdum ve şuan hala devam etmekte olduğum aydın söke garnizonluğunda vatan borcumu ödemekteyim. şafak 45 …Bundan sonra hayatımda neler olacak bir muamma ama olasılıklar var. Aslında erkekler için asıl askerlik askerlik bittikten sonra başlıyor. İş hayatında hangi şekilde yer alacağım tam belli olmamakla beraberinde ; 

- Kpss çalışıp devlet okullarında motor öğretmenliği görevini yapmak  ( Ataması çok az olduğu için bu en son ihtimal ama öğretmen olmayı çok istiyorum bu yüzden bu olasılık hayatımda hep var olacak ve fırsat kolluyacağım )

- Eğlence veya iletişim sektöründe küçük bir sermaye ile bir dükkan açmak. ( Bugüne kadar sıf okul hayatı olması nedeniyle malisef sermaye konusunda ilk başta sıkıntı çekeceğim eğer böyle bir iş yaparsam. Bu yüzden bu ihtimalı ancak başka işlerde çalışıp belli bir süre sonra gözle görünür bir sermayeyi toplarsam düşüneceğim. Bankalardan kredi alıp faiz ödemek istemiyorum.

- Özel şirketlerde danışman, eğitimci vb alanlarında iş bulup çalışmak . Bu seçenek günümüz türkiyesinde şuan en öncelik verdiğim secenektir.

- Polis olmak, kpss sınavına girip gözlerimdeki gözlüklerden kurtulmak için ameliyat olursam eğer bu seceneğide düşünmekteyim.

- Ticaret, bu seçenek çevremde böyle bir işle meşkul olan olmadığı için biraz soguk gelsede en son düşüne bileceğim bir seçenek olacaktır. 

iş konusunda yan meslek olarak ise internet ve web işleri yer alacaktır. Bu bir tutku olmakla beraber biraz şansımızın yağver gidmesi ve  projelerimizin akıllıca olması koşullarına bağlı olarak belki ileride yan meslek olmaktan çıkıp ana meslek olabilir. Ama tek gercek mutlaka olacaktır hayatımın bir köşesinde web işleri.

Göründüğü üzere yukarıda belirttiğim gibi erkekler için askerlik  ancak vatan borcu dediğimiz askerlik bittikten sonra başlamaktadır.

İnsanın kendini anlatması her zaman zordur, bu yüzden kendime soracağım sorulara cevap arıyarak ben kimim sorusuna cevap bulmaya çalışacağım.

1. Hayatımda unutamadığım kötü anılar nelerdi ?

- Çocukken bir kaç defa köpekler tarafından ısırıldığımı hiç unutamıyorum.

-Köyümüzün hemen yanında geçmekte olan yeşil ırmakta yüzerken boğulmak üzere iken arkadaşım tarafından kurtarılana kadar geçen sürede yaşadığım o anları hiç unutamadığım kötü bir anıdır.

2. Hayatımda keşke dediklerim?

Hayatımda keşkelerim çok oldu. insanların doğasında vardır yanlış kararlar vermek ve bunların yanlışlığını gördüğünde keşke deyip of çekmek. Benim keşkelerime karşın artık kendi içimde sindirmeyi yeğlemekteyim . Bir şeyi yaptığında ondan geri dönmek çoğu zaman imkansızdır bu özellikle sözle yapılanlarda geçerlidir. Bu yüzden keşke dememek için 1 degil 10 defa düşünerek adımlarımı admak ve keşke dediğim hatalarımda ise dönme ihtimali varsa bunun için elimden geleni yapmak yok eğer dönme imkanı yoksa boş yere oflamak yerine bunu kabullenip ona göre ikinci adımımda daha dikkatli olmayı yeğlemekteyim.

3. Hayallerim

- Bu yazıyı yazarken dahi aklımda olan ve şuanda duraksama dönemini yaşadığımız gönül yanğınımla mutlu huzurlu bir aile kurmak. 

-Dünyayı dolaşmak.

- Dünyaca tanılan bir web sitem olması.

- Yüksek lisans yapıp doktorayı tamamlamak.

- ingilizce, almanya ve japonca dillerini öğrenmek.

- Büyük konferanslarda konuşmacı olmak.

- Kendi patronum olmak.

- ölmeden önce adımı taşıyan bir okul yaptırmak. ( hayal degilmi üniversite yaptırmak )

- Ailemle beraber topluca hacca gidmek. ( hacı olmak )

- Eşimin kollarında dudaklarından son kez öptükten sonra ölmek. ( allahın izniyle )

4. Hayatta öğrendiğim tek gerçek ?

Sabırlı ol….

Şimdilik ben kimim sorusuna vereceğim yanıtlar bu kadar. Zamanla hayat bizi nereye hangi koşullara sürüklüyecekse o doğrultuda güncellemeye devam edeceğim.